April 27, 2010

Starting out - Knit and Crochet Blog Week Day 1

How and when did you begin knitting/crocheting? Was it a skill passed down through generations of your family, or something you learned from Knitting For Dummies? What or who made you pick up the needles/hook for the first time? Was it the celebrity knitting ‘trend’ or your great aunt Hilda?

I tried to learn how to knit many times. The first time I must have been about ten years old. My mother knit a lot when I was younger; she made me adorable sweaters and skirts and I loved them. So, one day I asked her to teach me, because it looked like fun. It was not fun at all. I just didn't get it, it was all wrong, the yarn got all tangled and I hated it.

A few years later, I asked her again. Repeat same story; I hated it. I felt clumsy and I was frustrated because it looked so easy but I couldn't do it.

About two years ago, I was looking for something in my mother's house. I don't remember what I was looking for, but I remember what I found: a yarn stash and a couple of incomplete sweaters. It looked interesting.

I've had various hobbies over the years, but nothing seemed to be the perfect hobby. I painted for a while but a. I'm not really good at it and b. what a mess!

Then, I tried candle making. I loved it and it was fun but again, what a mess (and in the kitchen too). It required a lot of planning, time to set everything up, time to make the candles and then, of course, to clean up. I needed at least half a day, maybe even a whole day to actually make something good. It wasn't really worth all the effort, just to make one candle.

What I loved about painting and the candles was playing with colors, mixing them up, using them together. My favorite were the striped candles, with layers of different colors. Looking at my mother's yarn, it occured to me that I could mix yarn colors. And yarn doesn't make a big mess that I would have to clean up either :)

I looked at my mother's knitting books, fell in love with every single thing in Glorious Knits by Kaffe Fassett, decided that this time I was going to learn and I asked my mother again to teach me how to knit.

It was hard at first but I learned how to knit a stitch and I immediately began a garter stitch scarf. The beginning is a mess; holes from yarn overs I never intended to make and the result, a scarf that keeps getting wider. Then, it seems like I got a little better, the scarf evens out after a while. I remember I spent three days knitting that scarf. I did almost nothing else. I was so happy to be knitting and I wanted to knit as fast as I could.

Then I learned how to purl. I knit another scarf. I read patterns and slowly began to understand the abbreviations and the different stitches and I'm still reading patterns and learning new things.

I've also met wonderful friends through Ravelry and then I started this blog and I met more knitters. I'm so happy I learned how to knit! It has given me more than I ever imagined.

Η αρχή - Πώς και πότε ξεκίνησες το πλέξιμο; Ήταν κάτι που υπάρχει για γενιές στην οικογένειά σου ή έμαθες από κάποιο βιβλίο; Τι σε έκανε να πιάσεις τις βελόνες για πρώτη φορά; Μήπως επειδή το πλέξιμο ήταν της μόδας ή επειδή έπλεκε κάποια θεία σου;

Προσπάθησα να μάθω πλέξιμο πολλές φορές. Την πρώτη φορά νομίζω ήμουν δέκα χρονών. Η μητέρα μου έπλεκε πολύ όταν ήμουν μικρή και μου είχε φτιάξει πανέμορφα πουλόβερ και φούστες. Μια μέρα, της ζήτησα να μου δείξει πώς γίνεται - μου φαινόταν πολύ διασκεδαστικό. Αλλά δεν ήταν. Δεν μπορούσα να καταλάβω πώς γίνεται, όλα τα έκανα στραβά, το νήμα μπλεκόταν συνέχεια και αποφάσισα ότι μισώ το πλέξιμο.

Μερικά χρόνια αργότερα, ζήτησα ξανά από τη μητέρα μου να μου δείξει. Η ίδια ιστορία επαναλήφθηκε και πάλι. Εκνευριζόμουν γιατί φαινόταν τόσο απλό αλλά δεν μπορούσα να το κάνω.

Πριν δύο χρόνια, έψαχνα κάτι στο σπίτι της μητέρας μου. Δεν θυμάμαι τι έψαχνα, αλλά θυμάμαι τι βρήκα: νήματα και μερικά μισοπλεγμένα πουλόβερ. Φαινόταν ενδιαφέρον.

Έχω ασχοληθεί με διάφορα χόμπυ αλλά κανένα δεν ήταν το τέλειο χόμπυ. Δοκίμασα για λίγο καιρό τη ζωγραφική αλλά πρώτον, δεν είμαι καθόλου καλή και δεύτερον, χρειαζόταν πολύ καθάρισμα μετά.

Έπειτα ασχολήθηκα με τα κεριά. Μου άρεσε πάρα πολύ να τα φτιάχνω, αλλά και πάλι, δημιουργούσαν έναν πανικό στην κουζίνα. Χρειαζόταν πολύ χρόνο για να τα ετοιμάσω όλα, χρόνο για να φτιάξω τα κεριά και φυσικά χρόνο για να καθαρίσω. Ήθελα τουλάχιστον μισή μέρα, μερικές φορές και μια ολόκληρη μέρα, γιατί δεν άξιζε να κάνω τόση δουλειά μόνο για να φτιάξω ένα κερί.

Αυτό που μου άρεσε και στη ζωγραφική και στα κεριά ήταν το παιχνίδι με τα χρώματα, να τα ανακατεύω και να τα συνδυάζω. Τα αγαπημένα μου κεριά ήταν ριγέ, με στρώματα από διάφορα χρώματα. Κοιτάζοντας τα νήματα της μητέρας μου, συνειδητοποίησα ότι μπορώ να ανακατεύω χρώματα με τα νήματα και θα ήταν και πολύ πιο καθαρό χόμπυ!

Κοίταξα τα βιβλία που είχε η μητέρα μου για το πλέξιμο και ερωτεύτηκα όλα τα πλεκτά στο βιβλίο Glorious Knits του Kaffe Fassett. Αποφάσισα επιτέλους να μάθω πλέξιμο και για τρίτη φορά ρώτησα τη μητέρα μου να μου δείξει.

Στην αρχή ήταν δύσκολο αλλά έμαθα πώς να πλέκω από την καλή και αμέσως ξεκίνησα ένα κασκόλ. Η αρχή είναι πραγματικά απαίσια, με πολλά λάθη και τρύπες. Περιέργως, το κασκόλ γινόταν όλο και πιο φαρδύ. Μετά, φαίνεται ότι τα πήγαινα λίγο καλύτερα, παρέμεινε σταθερό το πλάτος μέχρι το τέλος. Θυμάμαι έπλεκα αυτό το κασκόλ τρεις μέρες. Δεν ήθελα να κάνω τίποτα άλλο. Ήμουν τόσο χαρούμενη που επιτέλους έπλεκα και ήθελα να πλέξω όσο πιο γρήγορα μπορούσα.

Μετά, έμαθα να πλέκω από την ανάποδη. Έπλεξα και δεύτερο κασκόλ. Ξεκίνησα να διαβάζω σχέδια και να μαθαίνω την ορολογία. Και τώρα, συνεχίζω να διαβάζω σχέδια και μαθαίνω συνέχεια καινούρια πράγματα.

Γνώρισα υπέροχες πλέκτριες στο Ravelry και γίναμε φίλες και μετά ξεκίνησα το blog και γνώρισα και άλλες πλέκτριες. Είμαι τόσο χαρούμενη που έμαθα να πλέκω! Μου έχω δώσει πολύ περισσότερα από όσο φανταζόμουν.


  1. Your last paragraph reminded me of how much I get from the knitting community that I take for granted. It wasn't until the last couple of years that I knew many knitters or connected with knitters through the internet.

    I'm impressed that you were able to give knitting another chance so many times. I don't think I would have been able to give it a second chance if I hated it the first time.

  2. Ugh I had the exact experience with painting. Knitting is so much cleaner!

  3. I've been reading many of these "starting out" posts, and naturally I started to think how I started out... expect I can't remember! I think my mother taught me the basics, but I don't know when and how, and the rest I learned from school, where it was compulsory to knit socks and mittens. I didn't knit much voluntarily before I started to knit with J.R. I remember knitting some kind of a beret, which non-surprisingly turned out hideous, but that's all.

  4. I also tried candle making before I got into knitting it was fun but it never gave me the oh this is great that I get from knitting. That is the one thing I love about Ravelry is all the people you get to know from all over the world had it not been for Ravelry I wouldn't know half these people.

  5. Αχ τι μου θύμισες τώρα!!
    Πλέξιμο μαθαίναμε στο Γυμνάσιο στο μάθημα των οικοκυρικών (είμαι και μεγάλη εγώ)είχα μόνο μια ιδέα για το θέμα.Πριν 29 χρόνια τέτοια εποχή μένω έγκυος και πρέπει να καθίσω στο κρεββάτι,έλυσα σταυρόλεξα διάβασα βιβλία αλλά η ώρα δεν περνούσε. Είχα μια μανία να αγοράζω περιοδικά που είχαν σχέση με το θέμα εκείνη την εποχή ήταν το "Εκείνη" διάλεξα ένα εύκολο γιλέκο μου αγόρασαν και τα απαραίτητα κι έγινε.
    Το κρατάω σαν φυλακτό. Από τότε πλέκω αγόρασα και πλεκτομηχανή στην συνέχεια κι έχω μια συλλογή από εκείνα τα περιοδικά κι άλλα πολλά.
    Καλή συνέχεια!!!